13 - از نامه‌هاى آن حضرت عليه السلام است به دو سردار ( زياد ابن نصر و شريح ابن هانى ) از سرداران لشگرش ( زمانيكه ايشان ابو الأعور سلمى را كه پيشرو لشگر معاويه بود با لشگرى انبوه در سور الرّوم ملاقات نمودند و او و همراهانش را به پيروى امام عليه السّلام دعوت كردند و آنها نپذيرفتند ، پس سرگذشت را به حضرت نوشته توسّط حارث ابن جمهان روانه داشتند ، امير المؤمنين عليه السّلام كه نامهء ايشان را خواند مالك اشتر را طلبيده فرمود : زياد و شريح به من نامه‌اى نوشته و منتظر فرمان هستند بايد بجانب آنها رفته بر آنان امير و سردار باشى و زياد را بر طرف راست و شريح را بر سمت چپ قرار داده تا من به خواست خداوند به زودى به تو برسم ، و نامه‌اى به زياد و شريح نوشته و آنها را به پيروى از مالك اشتر امر فرموده ، و آن را بتوسّط حارث ابن جمهان كه از ياران امام عليه السّلام است روانه داشت ، و صورت نامه اينست ) : 1 مالك ابن حارث اشتر را بر شما و پيروان شما امير و فرمانروا گردانيدم ، پس فرمان او را شنيده پيروى نمائيد ، و او را ( براى خود ) زره و سپر قرار دهيد ، 2 زيرا او از كسانى نيست كه بيم سستى ( ناتوانى ) و لغزيدن ( خطاء كارى ) و كندى از كارى كه شتاب در آن به احتياط و هوشمندى سزاوارتر است ، و شتاب بكارى كه كندى در آن نيكوتر است در او برود ( مالك براى بدست آوردن رضاء و خوشنودى خدا كوشش داشته و هيچ گاه سستى به خود راه ندهد ، و بيهوده سخن نگفته كارى انجام نخواهد داد ) .